70 Χρόνια μετά…

0

“Σαν χθες ….. 17 Απρίλη του 1949 ένας δικός μας άνθρωπος, ο συμπατριώτης μας Τάκης Φίτσος τουφεκίζεται μαζί με άλλους πατριώτες στην Χαλκίδα μετά την απόφαση ενός από τα Έκτακτα Στρατοδικεία που είχαν στηθεί στη χώρα μας και με καθημερινές αμέτρητες δίκες με συνοπτικές διαδικασίες δολοφονούσαν αγωνιστές του λαού μας, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.” όπως μας υπενθυμίζει η κα Μαρία Λαϊνά πρόεδρος του Συλλόγου Αινιάνων Υπάτης.

Ο Τάκης Φίτσος, ήταν σπουδαίος πατριώτης και αγωνιστής, συνοδοιπόρος του Άρη Βελουχιώτη, ένας από τους κορυφαίους δημοσιογράφους της εποχής του, αναγνωρισμένος από εχθρούς και φίλους για την σπανιότητα του χαρακτήρα του και την δύναμη της πένας του.
Θεωρώ χρέος όλων μας, φέτος που συμπληρώνονται 70 χρόνια από την εκτέλεσή του, να τοποθετήσουμε με πρωτοβουλία του Συλλόγου μας μια μαρμάρινη πλάκα στην Υπάτη που να θυμίζει σε όλους μας τα λόγια που ο ίδιος έκανε πράξη και εκστόμισε στην απολογία του “….. αγωνίστηκα σε όλη μου τη ζωή για μια καλύτερη ζωή του λαού μας……”

Από τα ελάχιστα ποιήματα του Κ. Βάρναλη που αναφέρονται σε πρόσωπα είναι και αυτό που είναι αφιερωμένο στον Τάκη Φίτσο.

Τάκης Φίτσος

Με το πικρό χαμόγελο και τα σφιγμένα χείλη
βουβά τον ίσκιο σου έλιωνες στην πολιτεία των τάφων.
Εδώ σε θάβουν ζωντανόν αν θέλεις να ’σαι τίμιος.
Παιδί σε χτίσαν, γέρασες χωρίς σταλιά να ζήσεις.

Μήνες και χρόνια μέτραγες, δεκάχρονα κατόπι,
κι όλο η πηγάδα βάθαινε κι αψήλωνεν ο τοίχος,
παρηγοριά και μάθημα φτωχολαού δεμένου.
Και μιαν αυγή ανοιξιάτικην, που ανάκραζεν αγάπη,

τρυφερά σ’ αγκαλιάσανε οι αδερφομάχοι αγγέλοι
και σε φορτώσανε. Κανείς δεν άκουσε τα βόλια.
Και τώρα, μέσα στο σωρό τα κόκαλα, μην ψάχνεις
να ξεχωρίσεις τα δικά σου: είν’ όλα καθενού!

Όχι συμπόνια, κλάμα, οργή. Ντροπή σου, μάνα Ελλάδα!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here